Bakstur og bras

Nú er hún Ippa að baka og brasa.  Það er ekki í frásögu færandi nema hvað Facebookið hennar liggur tímabundið niðri.  Ég á að prufa innan fárra mínútna. Þá þýðir ekki að reyna að setja stuttan status "er að baka" eins og Facebook gengur út á.

Bloggið býður upp á lengra mál.  

Ég er sem sagt að baka brauð.  Mikið hollustubrauð með engum sykri heldur smávegis agave sýrópi og kókosolíu í stað matarolíu.

Kveikjan að þessum bakstri var Facebook status um "hnallþóru" eina sem kláraðist á svipstundu af einum gesti viðkomandi manneskju.  Svo var minnst á Skagafjörð og þá rann í gegn um hugann ævintýrin þegar ég var ráðskona í vegavinnu og átti oft leið um þar sem konur stóðu við bakaraofninn og "unguðu út" þvílíku bakkelsi og "hnallþórum" eins og á færibandi.

Ekki það að ég sé ekki alin upp við það. Ó nei, hún mamma stóð í stórræðum frá morgni til kvölds og mettaði svanga munna með alls kyns bakkelsi.... og "hnallþórum" um helgar.

Skagafjörðurinn er svona ofarlega í minningunni vegna umræðna kvennanna og það hversu alvarlega þær tóku hllutverk sitt.  Orðin þeirra hljóma í minningunni.  Það gengur ekki annað en að hafa nóg meðlæti á boðstólum þegar menn vinna úti alla daga, heitan mat kvölds og morgna, morgunkaffi, miðdegiskaffi og kvöldkaffi með heimagerðu bakkelsi. Femínistar í dag hefðu ekkert nema gott af því að heimsækja Skagafjörðinn fyrir svona 25 árum og fá "kaffi og með´ðí" hjá kynsystrum sínum, sveitakonunum sem stóðu við þvotta, matseld og bakstur alla daga milli þess sem þær mjólkuðu og mokuðu flóra eða skelltu sér á dráttarvélina í heyskap eða önnur bústörf.

Þær voru því ekki bundnar við eldavélina allan daginn þó auðvelt væri að álykta svo miðað við afköst og gæði þess sem þær báru á borð.......þær eru í mínum huga sannir femínistar......

.....og hún mamma líka! 

 Nú ilmar holla brauðið mitt svo lokkandi að ég er farin í eldhúsið til að njóta þess að þefa þar til ég get byrjað að borða það.... 

Algerlega geggjaður flutningur.....

 

Er svo mikið búin að vera að grúska í þessum gömlu en sígildu lögum vegna hippahelgar sem við héldum á Ketilási um síðustu helgi.

 

Helgin tókst mjög vel og toppurinn var laugardagskvöldið þar sem þeir "Blómálfarnir" Maggi og Finnbogi Kjartans ásamt Ara Jónssyni hreinlega "trylltu lýðinn" aftur á þennan dásamlega tíma.

 

Þetta lag er eitt af mínum uppáhalds...... 

Til umhugsunar-MS sjúklingar.

Ég hef velt fyrir mér stöðu MS sjúklinga undanfarið.  MS félag Íslands hafði til skamms tíma göngudeild á vegum félagsins.  Hafði fengið jákvætt svar og var í samningum við Heilbrigðisráðuneytið um að koma þeirri þjónustu í fast form. Þetta var árið 2003.

Því miður komu upp innanfélagsdeilur runnar undan rifjum hagsmunaaðila á dagvist félagsins sem skemmdi fyrir þessum samningi.   Ráðuneytið hafði samykkt að greiða félaginu stöðu eins yfirlæknis sem hefði fengið aðstöðu hjá félaginu og um leið sinnt dagvist þess og einnig öðrum sjúklingum á göngudeild.

Þannig hefði myndast einskonar þjónustukjarni við alla MS sjúklinga á landinu og mikið öryggi fyrir sjúklingana.  MS er þannig sjúkdómur að einkennin eru mismunandi og eftir að lyfjagjafir hafa aukist, hafa bæst við aðrir þættir eins og óöryggi vegna meðferðar, aukaverkanir  o.s.frv. 

Læknir félagsins á þeim tíma John Bendikz hafði þær hugmyndir að skipta þessari stöðu milli þriggja lækna sem sinntu þjónustunni.  Hann hafði fengið Guðrúnu Rósu með sér og fleiri voru líklegir.

Í dag er enga læknisþjónustu fyrir almennan MS sjúkling að fá hjá MS félaginu.  Það er miður þar sem lyfjagjöf og önnur meðferð við sjúkdóminum er í stöðugri þróun.  Félagið ætti að hafa getu og metnað til að sinna jafnt þeim yngri sem eru að fá greiningu og ólíkar meðferðir sem þeim eldri sem þufra á dagvistarúrræðum og frekari þjónustu að halda.

Tysabri lyfjagjöfin er á ábyrgð Landspítalans.  Það verður að segjast eins og er að þó spítalinn fái greitt fyrir að sinna þjónustunni þá mætti hún vera betri og markvissari.  Sérstaklega eftirfylgnin.  MS er sjúkdómur sem birtist í ýmsum myndum og erfitt getur verið fyrir sjúkling að greina á milli hvað er MS einkenni, hvað er sýking eða hvað eru aukaverkanir lyfja.  Greining á þessu ætti að vera á einni hendi en því miður er það ekki svo.  MS sjúklingur sem þannig er ástatt fyrir er gjarnan sendur á milli lækna og stofnana.

MS sjúklingur mætir kannski til taugalæknis eða hefur samband á dagdeild taugalækninga og er þá visað á heimilislækni sem vísar aftiur á taugalækni sem vísar aftur á einhvern annan.  Eftir stendur MS sjúklingurinn og hefur engin svör fengið.  Það er mjög alvarlegt fyrir MS sjúkling ef sýking er mallandi í líkamanum því hún flýtir fyrir versnum á MS sjúkdóminum sjálfum.  Að maður tali nú ekki um það þegar ónæmisbælandi lyf eins og Tysabri eru notuð.   Þá er sérstaklega tekið fram að ef sjúklingur fær sýkingu á hann strax að leita læknis og fá sýklalyf.  Í ljósi þess er það undarlegt að taugalæknar vísi sjúklingunum annað að óathuguðu máli. 

Það er og erfitt að komast í samband við taugalæknana en aðstoðarlæknar eða hjúkrunarfræðingar sinna eins konar milligöngu, eins og til að "verja" taugalæknana fyrir sjúklingum sínum.  

Ég hef mætt nokkrum MS sjúklingum oftar en einu sinni og oftar en tvisvar ringluðum á ferð milli staða að leita sér lækninga eða eltast við taugalæknana. 

Ég vil sjá bót á þessum málum og það er spurning hvort aðrir MS sjúklingar vilji það einnig?

 

Jólin - árið og allt það!

Jólin hafa verið okkur ljúf og góð.  Besta jólagjöfin var sú að fjölskyldan gat verið saman á Aðfangadag og Jóladag.  

Milli jóla og nýárs flaug ég norður í land og fór um fjögur jarðgöng tvisvar sinnum.  Ég fór á jarðarför á Siglufirði þann 30. janúar.

Ég var þó mætt til að ausa yfir kalkúninn á gamlársdag.  Við áttum skemmtilegt gamlárskvöld með börnum, barnabörnum og  tengdaforeldrum.  

Nýársdagur var letidagur hjá mér ég rétt brá mér í sparifötin á meðan við snæddum það sem eftir var af kalkúninum með þeim úr fjölskyldunni sem sáu sér fært að mæta.

Gleðilegt ár. 

 

 

 

Gamla Sovét....

Markvisst er unnið að því að brjóta mótmæli eins og voru 4. október á bak aftur. Hvert drottningarviðtalið af öðru við hina og þessa fræðinga um það hve arfavitlaust sé að leiðrétta kjör heimilanna í landinu. Lögregan  er send á menn sem fá réttarstöðu grunaðra fyrir að stofna viðburð á Facebook.  Síður og viðburðir teknir af Facebook.  Annað hvort vegna ótta viðkomandi eða með valdboði.

Er þetta ríkisstjórnin sem við viljum? 

Þetta er orðið eins og gömlu Sovétríkin.

Til þess að síðunni minni á Facebook verði ekki lokað, kaus ég að blogga um þetta.  

Yfirheyrður vegna Facebookfærslu

"Ég er komin heim¨

Sýningin "Ég er komin heim...."

 

Minningarsýning um Sólveigu

 

Traustadóttur frá Sauðanesi verður

 

opin í Sauðanesvita frá kl.13:00 -

 

17:00 sunnudaginn 25.07.2010.

 

 

Um er að ræða olíumyndir á striga

 

sem allar eru unnar í vetur og eru

 

úrvinnsla þeirra ástvina sem sýna

 

og hafa reynt að setja á striga

 

tilfinningar sínar í þessu

 

ferli………….

 

 

Myndirnar eru eftir systkinin

 

Magnús, Margréti og Vilborgu

 

Traustabörn. Einnig á eiginkona

 

Magnúsar, Dagbjört Matthíasdóttir

 

myndir á sýningunni.

 

 

 

Sýning þessi kemur nú frá

 

Norðurporti á Akureyri,þar sem

 

hún hefur verið s.l. mánuð. Undir

 

heitinu " Í minningu systur”

 

 

Verið hjartanlega velkomin í

 

Sauðanesvita á sunnudaginn.

 

 

Fjölskyldan frá Sauðanesi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hippaballið!

 

   

Er besti flokkurinn bestur?

Reykvíkingar hafa kosið.  Þeir kusu Besta Flokkinn og þeir kusu Sjálfstæðisflokkinn.  Aðrir flokkar fengu ærlega á baukinn.

Hvað gerir Besti Flokkurinn?  Hann snýr sér beint til Samfylkingar (lesist samspillingar) um samstarf.

Hvernig væri nú að grínarinn Jón Gnarr (Gunnar) tæki skilaboð kjósenda alvarlega og myndaði allra flokka stjórn í Reykjavík.  Sendi þannig skilaboð að hann væri verðugur traustsins.  Hann gæti í ljósi skoðanakannana, sem sýna  að flestir Reykvíkingar vilja Hönnu Birnu sem borgarstjóra ráðið hana í starfið þar sem henni virðist einkar lagið að kalla fram samstöðu um nálgun á þau mál sem skiptar skoðanir eru um í borginni.

Jón Gnarr yrði fínn forseti borgarstjórnar og má hreinlega ekki eyðileggja sjálfan sig sem listamann á þessu brölti. 

Ég ætlaði ekkert að blogga um þetta en.......

.........meðvirknin í samfélaginu er hreinlega yfirgengileg.  Hér liggur samfélagið á hliðinni eftir yfirreið einstakra manna sem tókst að ná höndum yfir innistæður og lífeyrissjóði landsmanna.  

Þeir reiknuðu sér milljónir á milljónir ofan í laun og reiknuðu það m.a. út frá því hve ábyrgð þeirra væri mikil.

Hvar var sú ábyrgð þegar á reyndi?

Þeir tóku út milljarða á milljarða ofan í arð vegna þess m.a. hve vel þeim tókst að auka verðmæti bréfa í bönkunum.

Hvert var það verðmæti þegar upp var staðið?

Nú stendur samfélagið í þeim sporum að vorkenna þessum mönnum fyrir það að þurfa að svara til saka. Samanber grein eftir Jakob Frímann Magnússon í Fréttablaðinu í dag.  Hvar hefur sá ágæti maður alið manninn undanfarið?  Að draga þjóðargjaldþrot upp sem annað Hafskipsmál, Jóns Ólafssonarmál eða Baugsmál er í hæsta máta óviðeigandi. Veit Jakob Frímann ekki að sérstakur saksóknari nýtur virðingar og trausts sem yfirvegaður og stefnufastur maður.  Við erum þar að auki í samvinnu við aðrar þjóðir m.a. Breta í þessu máli. 

Ég gleðst ekki (ólíkt forsætisráðherra) yfir óförum annarra, þvert á móti tekur mig sárt að sjá þegar menn missa flugið.

Ég (ólíkt fjármálaráðherra)  lít ekki á þessar aðgerðir sem friðþægingaraðgerðir til að sefa mestu reiðina í samfélaginu. 

Það er sárt að hugsa til þjáninga fjölskyldna þeirra manna sem nú eiga yfir höfði sér refsingu.  En það eru fleiri fjölskyldur í landinu.  Fjölskyldur sem eru að missa allt.  Sem hafa misst allt.  Sjá ekki fram á að geta framfleytt sér og sínum.

Fólk sem missir móðinn og gefst hreinlega upp.  Það er sárara en tárum taki.

Nei Jakob Frímann það eru þrátt fyrir allt lög í landinu.  Lög sem ber að virða. Það er engin afsökun þó mönnum hafi tekist að sveigja framhjá þeim og/eða brjóta þau í lengri eða skemmri tíma.

Nú er komið nóg. 

Litlir kassar - allir eins

Á sama tíma og allt er í kalda koli stendur Borgarstjórn Reykjavíkur í stórræðum.

Hún er að huga að skipulagsmálum í Laugarnesinu!

 Á sama tíma og auðar augntóftir og hálfbyggðar spilaborgir standa víðs vegar um borgina. Heil hverfi lúra eins og skeltimbraður útigangsmaður sem hefur lagt sig eftir fylletí og vaknar upp í útjaðri byggðarinnar.  

 Í Reykjavíkurborg búa margir einstaklingar og er ekki einmitt í því orði falið sérkenni hvers og eins.  Einstaklingur.  Einstakur maður. 

Hrafn Gunnlaugsson hefur lagt fram skemmtilegar og framsæknar tillögur að uppbyggingu borgarinnar. Hann er einstakur listamaður, skapandi og kraftmikill.

Til að eiga lifandi og skemmtilega borg eigum við að virkja sköpunargáfu og skemmtilegt ýmindunarafl borgarbúa.

Allir eru einstakir!  

Ég skora á Hönnu Birnu Kristjánsdóttur borgarstjóra að kalla nú Hrafn á sinn fund og hreinlega ráða hann í vinnu við að útfæra skemmtilega og lifandi borg. 

Borg sem þorir að taka mið af öllum íbúum sínum og gefa þeim svigrúm til að þrífast innan sinna marka.

Mikið væri nú leiðinlegt ef allir byggju í litlum kössum og öllum eins.